این پژوهش به بررسی نقش برنامه‌های توسعه فردی در بهبود توانایی تصمیم‌گیری استراتژیک فرماندهان میانی دانشگاه افسری امام علی (ع) نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد. با توجه به اهمیت تصمیم‌گیری استراتژیک در محیط‌های نظامی و پیچیدگی چالش‌های پیش‌رو، برنامه‌های توسعه فردی می‌توانند ابزار مهمی در ارتقای مهارت‌ها و قابلیت‌های فرماندهان باشند. روش پژوهش کیفی و ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بود. جامعه آماری شامل فرماندهان میانی دانشگاه افسری امام علی (ع) بوده و نمونه‌گیری به روش هدفمند انجام شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده از طریق تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته‌های پژوهش نشان داد که برنامه‌های توسعه فردی تأثیر مثبتی بر افزایش خودآگاهی، تقویت مهارت‌های تفکر خلاق و انتقادی، بهبود توانایی تحلیل و تصمیم‌گیری استراتژیک و تقویت تاب‌آوری روانی فرماندهان داشته است. مشارکت‌کنندگان بر اهمیت برنامه‌های توسعه فردی در ارتقای توانایی مدیریت بحران و بهبود کیفیت تصمیم‌گیری تأکید کردند. نتایج همچنین نشان داد که این برنامه‌ها می‌توانند فرماندهان را برای مواجهه با شرایط پیچیده و محیط‌های پرفشار آماده کنند.
این پژوهش تأکید می‌کند که گنجاندن برنامه‌های توسعه فردی در فرآیند آموزش فرماندهان میانی از اهمیت بالایی برخوردار است. پیشنهاد می‌شود که طراحی این برنامه‌ها بر اساس نیازهای واقعی و چالش‌های خاص فرماندهان میانی صورت گیرد و ارزیابی مستمر برای بهبود آن‌ها انجام شود. این پژوهش به توسعه ادبیات مرتبط با نقش برنامه‌های توسعه فردی در محیط‌های نظامی کمک می‌کند.